De waarheid Peru

Peru was voor ons in eerste instantie even wennen. Toen wij in Lima aankwamen was het koud en klam (dit hadden we niet verwacht). Aan de kust en in het Noorden is het beduidend kouder dan in het Zuiden van het land. We zaten daarnaast ook nog eens in een rottig hostel (B&B José Luis, Miraflores) en het was al met al gewoon een hele omschakeling na Costa Rica. Maar toen we dat allemaal achter de rug hadden werden wij al gauw aangenaam verrast door de veelzijdigheid van Peru. Wij hadden verwacht overladen te worden door "cultuur" in tegenstelling tot de overdadigheid aan "natuur" in Costa Rica, maar dit was niet het geval. Er zijn natuurlijk wel erg veel ruïnes en culturele sites, maar daarnaast is er ook een veelzijdigheid aan natuur zoals woeste bergketens, cañons, uitgestrekte steppes, woestijnlandschappen én Peru heeft zelfs jungle; echter daar zijn wij niet geweest. Het valt te vergelijken met de Amazone in Brazilië waar we wel geweest zijn... en dat vonden we fantastisch, dus de Peru-Amazone is vast en zeker een bezoekje waard. Wij zijn in ieder geval erg onder de indruk geraakt van Peru. Zelfs een aantal grote steden, welke we normaal liever zouden vermijden vonden we geweldig, met name Cuzco, dit is echt een geweldige stad.

De omschrijving: "zeer aardig en heel erg bescheiden", past goed bij de mensen van Peru. Uiteraard heb je in, met name, Lima een heleboel mensen die voornamelijk met zichzelf bezig zijn, maar over het algemeen is aardig en bescheiden wel een goede omschrijving. De mensen zijn erg trots op hun land en de geschiedenis ervan (even de politiek daargelaten) en zijn ze erg hulpvaardig en willen ze je alles vertellen over hoe het is om in Peru te leven. Ze vinden het fantastisch als je zegt dat je uit Holland komt en dat wordt altijd geassocieerd met voetbal (daar weten ze erg veel vanaf) en met de mensen, die allemaal zo lang zijn volgens hun. Ze zeggen dat dat komt omdat we zoveel melk drinken!

Wij hebben ervaren dat het ontzetend makkelijk is om je in Peru met het openbaar vervoer te verplaatsen. De afstanden kunnen af en toe wel erg groot zijn, maar daar wen je ook wel weer aan. Er gaan tig bussen alle kanten op en je kunt vlak van te voren een kaartje kopen dus je hoeft niet echt bang te zijn dat je ergens "vast" zit, doordat je geen plekje in de bus kunt krijgen. Het is niet altijd even comfortabel overigens. De ene keer heb je meer beenruimte dan de andere keer en je moet ook geluk hebben dat je niet te dicht bij de wc zit want de stank beneemt je af en toe de adem. Ons inziens is het niet nodig om de duurdere semi-cama bussen te verkiezen boven goedkopere economico bussen: het enige verschil is vaak een droog broodje die je beter zelf mee kunt nemen, waardoor je flink op de transportkosten kunt besparen. De wegen waar we overheen zijn gereden verschillen ook nog al. Het is een beetje 50/50 qua asfalt en hobbeldebobbelwegen. Wat ons wel is tegengevallen is dat er niet zo heel erg veel openbaar vervoer gaat naar bepaalde bestemmingen zodat je op eigen houtje een ruïne of i.d. kunt bezoeken. Ook werd het vaak afgeraden op eigen houtje erop uit te gaan ivm de veiligheid. Vaak ben je dus genoodzaakt om een georganiseerde tour te nemen. Dit is soms fijn, maar soms ook lastig, omdat je naast de plek die je wilt bezoeken ook vaak nog een "commercieel" uitstapje moet doen voor de commissie van de gids.

Om door te gaan op de veiligheid; Peru (en heel Zuid-Amerika) staat eigenlijk meer bekend om de "onveiligheid". Wij hebben hier echter niets van meegekregen. Dat kan dom geluk zijn, óf het heeft gewoon met gezond verstand te maken (of een combinatie van deze twee natuurlijk). Onze tip is: bereid je goed voor, lees over de bestemmingen en de adviezen die door de regering of de locals gegeven wordt en houd je daar ook aan. Het blijft echter altijd een lastige keuze tussen je dure spullen meenemen de straat op óf achterlaten in het hostel. Dat is meer een gevoelskwestie. Wij hebben daarnaast in ieder geval de afgelegen plaatsen vermeden en liepen we ´s avonds door goed verlichte straten. Kleine voorzorgsmaatregelen kunnen een hoop narigheid besparen.

De grootste bedreiging die wij hebben meegemaakt is die van de hoogteziekte! Maar wij hebben er telkens weinig last van gehad, maar je merkt wel dat je moeite hebt met je ademhaling als je een heuveltje oploopt of een trap beklimt. Als je in Cuzco rondloopt besef je niet dat je zo hoog zit. Gelukkig merkten we af en toe dat ook de locals hijgend een heuvel opklommen dus hoefden we ons niet zo te schamen ;-). Wat helpt is veel Maté de Coca drinken: thee van cocaïnebladeren. Don't worry, je raakt niet onder invloed. Als je high wil raken van deze bladeren dan moet je er heel wat opkauwen en dat red je echt niet. Hou het maar lekker bij thee drinken. Het is even wennen als er groene bladeren in je thee drijven, maar het helpt wel en het is niet eens zo vies. Wat ook helpt is het gewoon rustig aan doen. Ze zeggen dat je beter geen coffie of alcohol kunt gaan drinken, maar dat hangt er helemaal maar vanaf hoe je je voelt. Wij hebben wel gewoon lekker een cappuccino en af en toe een biertje gedronken en wij hadden nergens last van. Probeer er ook niet al te veel bij stil te staan. Je kunt jezelf echt helemaal gek maken door almaar tegen jezelf te zeggen: "als ik maar geen last krijg, als ik maar geen last krijg etc.". Mocht je nou wel erg ziek worden, zorg dan dat je weer naar een lager punt gaat!

Wij zijn in Peru prima uitgekomen met ons budget, zelfs ver onder als we de extra dingetjes (o.a. kleding) niet meetellen. Het prijsniveau overtrof onze stoutste verwachtingen. Niet alleen waren de slaapplaatsen aangenaam geprijsd (gemiddeld zo´n €10, met uitschieters naar €3 (Arequipa) en €20 (Lima). Ook het eten was dermate scherp geprijsd dat we geen enkele keer zelf ons maaltje bereid hebben. Voor een ontbijt betaal je circa €1 en voor een goedgevulde avondmaatlijd zo´n €2 á €3: daar kun je gewoon niet zelf boodschappen voor halen, laat staan in de keuken gaan staan ploeteren. Eigenlijk is alles goedkoop in Peru, van de kleren in de winkel tot aan de meerdaagse uitstapjes. Machu Picchu is echter belachelijk duur in verhouding tot de rest, maar dat zal waarschijnlijk wel altijd zo blijven.

Een TIP ten aanzien van Machu Picchu: als je echt de Incatrail wilt lopen zorg dan dat je die zeker twee maanden van te voren boekt! Hiermee geef je uiteraard wel een stuk vrijheid weg, maar als je hem écht wilt lopen dan zul je dit moeten doen. Er mogen nl. per dag maar 500 mensen op de trail en er zijn wel duizenden mensen die hem willen lopen. Je ontkomt er niet aan om het van te voren te boeken. Je kunt uiteraard wel een kaartje van iemand anders overnemen, maar... dit kan tot problemen leiden. Het kan zo zijn dat je de trail niet mag lopen om dat jouw naam niet op het kaartje staat of omdat vergeten is bij alle instanties (trein, toegang etc.) niet jouw naam is doorgegeven. Voorkom teleurstelling en koop je kaartje gewoon via een reisburo óf via het touristen informatie centrum (iPeru) in Cuzco.