Vier maanden later

Zaandam 17 september 2006
Onze vorige update sloten we af met dat we binnenkort weer een update zouden doen om te kijken of we nog steeds zo opgewekt en relaxed door het leven gingen. Nou… we kunnen jullie vertellen dat dat eigenlijk nog steeds wel zo is. Althans, dat vinden wij. Voor ons gevoel gaan we minder gejaagd door het leven, alhoewel we wel gewoon weer volop in het arbeidsproces zitten. We doen stinkend hard ons best om zoveel mogelijk uit het leven te halen en dat begint al door ’s avonds een uurtje langer op te blijven om zo meer van de dag te genieten.

Mark is inmiddels alweer een tijdje aan het werk bij zijn vorige werkgever en daar is hij nu aardig aan gewend. Uiteraard was het in het begin wel weer gek om aan het werk te zijn, maar alles was toch weer gauw vertrouwd. Het is immers hetzelfde bedrijf, dezelfde collega’s en hij heeft weer een hoop oude contacten aan de telefoon. Toch is het niet saai, want hij heeft een paar leuke taken op z’n bord gekregen dus dat biedt voorlopig nog wel wat uitdaging voor Mark. Bianca heeft inmiddels ook een nieuwe baan gevonden, maar daar valt nog weinig over te zeggen omdat het allemaal nog pril is. Het is in ieder geval wel weer gek om aan het werk te zijn en weer nette kleren te moeten dragen, met name weer op hakken lopen (pfff) ;-).

We merken allebei dat vier dagen achter elkaar werken en vier dagen achter elkaar vroeg opstaan eigenlijk wel genoeg is. Als het vrijdag is dan hebben we, als de wekker gaat, allebei zoiets van grmpfh… Dus het besluit om vier dagen te gaan werken is een uitstekende keuze gebleken. We zijn allebei op maandag vrij en die dag besteden we aan de dingen die wij leuk vinden om te doen en dat zijn steeds heel uiteenlopende dingen. Bianca gaat meestal in de ochtend sporten en Mark duikt dan meestal achter de computer om zich meer te verdiepen in Photoshop en Dreamweaver of i.d. Verder is Mark helemaal in to The National Geographic. Hij heeft al verschillende oude exemplaren op de kop getikt welke inmiddels al staan te pronken in de kast. Mark komt in de National Geographics heel veel plekken tegen waar wij tijdens onze reis geweest zijn en het is leuk om te zien hoe die plekken eruit zagen zoveel jaar geleden en hoe dat dan nu is. Erg interessant allemaal. Bianca heeft in haar vrije tijd erg veel boeken gelezen en is ze een beetje bezig haar spirituele kant verder te ontdekken door verschillende meditatietechnieken uit te proberen en bezig te zijn met zelfmanagement. We hebben inmiddels al veel van de zaken die we ons tijdens onze reis voorgenomen hadden op te gaan pakken uitgevoerd en we barsten nog van de zaakjes die we nog willen gaan oppakken, dus voor ons voorlopig nog geen saaie avonden, al sluipt het televisie-hangen er zachtjesaan wel weer in. Boeh!

Terugkijkend went het leven toch eigenlijk wel weer snel... zo zit je met je kont in één of ander warm oord, het andere moment loop je weer te banjeren door het druilerige weer van Nederland alsof we nooit zijn weggeweest. We denken nog regelmatig aan ons avontuur - eigenlijk dagelijks - maar het is bijna 'normaal' geworden. Het lijkt al heeeeeeeeeeeeeel lang geleden terwijl we toch echt pas zo'n vier maanden thuis zijn. En ondanks dát we nog maar net vier maanden thuis zijn en eigenlijk nog steeds bezig zijn ons leven weer op te pakken denken we toch al weer aan toekomstige reizen. Hoog op het lijstje staan (de combinatie) Argentinië / Antartica en Nieuw Zeeland. Het liefst zouden we voor drie maanden naar één van beide werelddelen gaan, maar we hebben nu toch ook te maken met nieuwe bazen dus dat kan niet zomaar en onze banen weer opzeggen… tja dat is ook weer zo wat. We hebben in ieder geval allebei een jaarcontract, dus wie weet… over een jaar….???

Dan nog even een update ten aanzien van Elephants & Friends, welke inmiddels is omgedoopt in Elephants & Friends Conservation Park en voortaan wordt aangeduid als Park in plaats van Kamp. Het schijnt dat Dominique vóór haar overlijden bezig was Elephants & Friends als Park te introduceren in plaats van als Kamp, dit omdat zij niet geassocieerd wilde worden met de overige olifantenkampen in Thailand, waar men dagelijks busladingen toeristen laat olifantjerijden. De opzet van Dominique was dat men daadwerkelijk leert omgaan met de olifanten en kennis maakt met het leven van een Thaise Mahoutfamilie. Het hele plaatje dus zeg maar. Wij kunnen Dominique daar alleen maar gelijk in geven. Inmiddels is Gary, de Australische jongen die Phot Engels zou leren naar huis en heeft zijn broer John aangeboden het stokje van hem over te nemen. John blijft een jaar in het Park. Dit vinden wij echt fantastisch. Gary heeft naast de Engelse les die hij Phot gaf nog veel meer gedaan. Als Gary er niet was geweest dan was het Park niet waar het nu was. Er zijn erg veel dingen onder zijn leiding gebeurd:
- er is een nieuwe hut voor toeristen bij gekomen
- er is een nieuwe hut voor een mahout bijgekomen
- de badkamer is uitgebreid
- de living en keuken zijn uitgebreid
- de watervoorzieningen zijn verbeterd
- er is een stuk land bijgekocht
- een olifant (Boonmi) is vrijgekocht
- Phot heeft er een extra auto bij
- er zijn allemaal stickers op de auto’s geplakt zodat Elephants & Friends beter bekend raakt - Phot heeft geleerd hoe hij mensen op straat moet aanspreken om hen enthousiast te maken naar het Park te komen
- er zijn allemaal mooie borden gemaakt die langs de weg zijn geplaatst zodat iedereen Elephants & Friends kan vinden
- etc., etc., etc.

Phot is nu ook in staat de in het Engels binnenkomende mail te begrijpen en te beantwoorden en is hij in staat alles goed te plannen met behulp van een planningboard zodat hij precies weet wanneer er toeristen zijn en wanneer niet.

In België en Nederland heeft men ook niet stilgezeten. Inmiddels is Elephants & Friends als project geadopteerd doorVrienden voor de Olifant. Op deze manier kunnen we de hulp aan Elephants & Friends beter structureren en voorkom je dat je met zijn allen in dezelfde vijver zit te vissen. We hebben allemaal hetzelfde doel voor ogen, dus waarom bundelen we onze krachten dan niet gewoon! Het blijft echter nog wel steeds mogelijk om rechtstreeks donaties te storten ten gunste van Elephants & Friends. Wil jij ook doneren? Dit kun je doen door storting op:

(Postbank)rekeningnummer 2435263
t.n.v. Vrienden van de Olifant - Arnhem
o.v.v. Elephants & Friends

Bekijk ook eens onze speciale Elephants & Friends pagina (klik hier>>>)

Zoals je hierboven hebt kunnen lezen is er een hoop gebeurd en ziet het er voorlopig allemaal zeer positief uit. We hebben er alle vertrouwen in dat het Park op deze manier zal kunnen blijven voortbestaan.

Na al deze positieve berichtgevingen willen wij graag afsluiten met een laatste boodschap aan onze trouwe lezers, iets wat de meesten onder ons eigenlijk te weinig doen:

Carpe Diem
Ofwel, pluk de dag!